{ Actuele kunst in Tielt }

Cuesta is een tweejaarlijks festival voor actuele beeldende kunst op wisselende locaties in het centrum van Tielt. Het focust op jonge, site-specifieke installatiekunst, waarbij de functie van een klein stadscentrum artistiek gevraagd wordt en het beoogt een interactie tussen artiest, gemeenschap en leefomgeving. De kunstenaars ontwikkelen hun dialoog in overleg met Cuesta, de stedelijke diensten en Cultuurcentrum Gildhof.

Cuesta ’10 is de tweede editie van het project met werk van acht kunstenaars op de grens van openbare ruimte en private levenssfeer; Tinka Pittoors, Ruben Bellinkx, Wesley Meuris, Olivier Bovy, Nick Ervinck, Manor Grunewald, Sofie Van der Linden en Stijn Van Dorpe.

{ Cuesta, op de hoogte van kunst}

Cuesta betekent een nieuwe start en bovenal een opening naar grotere interactie met een ruimer publiek, niet in het minst door met de artistieke bijdragen letterlijk het dagelijkse pad van de Tieltenaar te kruisen. De kunstenaars treffen Tielt aan op een keerpunt, in transitie. De stad hernieuwde zijn pleinen en de vervollediging van de stadsring veranderde de relatie met de buitenwereld. Het vreemde woord Cuesta staat voor een aardrijkskundig fenomeen. Wie er een encyclopedie op naslaat leert dat een cuesta een trage geologische beweging is van aardlagen die eerst omhoog geduwd worden en dan aan de oppervlakte eroderen en veranderen. Het is een continu fenomeen, dat Tielt letterlijk “op de hoogte” bracht. De verhevenheid in het landschap inspireerde de Stad immers voor de leuze bij het stadslogo. Een cuesta is dus een zeer trage, natuurlijke beweging. Het artistieke project “Cuesta” speelt in op de huidige fase van het veranderende stadsweefsel, een versneld cultureel proces dat zich boven op die heuvel afspeelt, fysiek, maar ook in de hoofden van zijn bewoners. Cuesta bevat een aantal verspreide artistieke ingrepen op de breuklijn tussen publieke en private ruimte, tussen een stadskern en de wereld, tussen zich ontplooien en op zichzelf terugplooien. Zonder hen in een centraal programma of thema te willen insnoeren, werden elk van de uitgenodigde artiesten gekozen op basis van een jong oeuvre, dat net met zulke spanningen omgaat. Ieder van hen ontmantelt op zijn manier de werkelijkheid om ze nadien terug tot een nieuwe te construeren, ook buiten de veilige muren van galerie en museum. Het resultaat zijn kunstwerken die soms vreemd aandoen in die vertrouwde omgeving, maar bij nader inzien gewoon uit delen ervan zijn opgetrokken.