{ Actuele kunst in Tielt }

Op 13 september houden het comité Beeldend Tielt en CC Gildhof een nieuw evenement met hedendaagse beeldende kunst boven de doopvont: Cuesta wordt een experimenteel project met vijf jonge beeldende kunstenaars die op diverse locaties in de stad installaties brengen.
Beelden Buiten was als initiatief een pionier met hedendaagse kunst op ongewone buitenlocaties. Toen het initiatief in de jaren ’80 aan bekendheid won, was hedendaagse kunst nog grotendeels een zaak voor veilige beschutte ruimtes van musea en galeries. Tien edities lang bouwde het tweejaarlijkse Beelden Buiten, met experimentele bijdragen in Tuin de Brabandere een mooi palmares op. Het zette Tielt met binnen- en buitenlandse curatoren en artiesten op de kaart van de beeldende kunst.

Cuesta, op de hoogte van kunst

Cuesta betekent een nieuwe start en bovenal een opening naar grotere interactie met een ruimer publiek, niet in het minst door met de artistieke bijdragen letterlijk het dagelijkse pad van de Tieltenaar te kruisen. De kunstenaars treffen Tielt aan op een keerpunt, in transitie. De Stad hernieuwde zijn pleinen en de vervollediging van de stadsring verandert de relatie met de buitenwereld. Het vreemde woord Cuesta staat voor een aardrijkskundig fenomeen. Wie er een encyclopedie op naslaat leert dat een Cuesta een trage geologische beweging is van aardlagen die eerst omhoog geduwd worden en dan aan de oppervlakte eroderen en veranderen. Het is een continu fenomeen, dat Tielt letterlijk “op de hoogte” bracht. De verhevenheid in het landschap inspireerde de Stad immers voor de leuze bij het stadslogo. Een cuesta is dus een zeer trage, natuurlijke beweging. Het artistieke project “cuesta” speelt in op de huidige fase van het veranderende stadsweefsel, een versneld cultureel proces dat zich boven op die heuvel afspeelt, fysiek, maar ook in de hoofden van zijn bewoners. Cuesta bevat een aantal verspreide artistieke ingrepen op de breuklijn tussen publieke en private ruimte, tussen een stadskern en de wereld, tussen zich ontplooien en op zichzelf terugplooien. Zonder hen in een centraal programma of thema te willen insnoeren, werden elk van de uitgenodigde artiesten gekozen op basis van een jong oeuvre, dat net met zulke spanningen omgaat. Ieder van hen ontmantelt op zijn manier de werkelijkheid om ze nadien terug tot een nieuwe te construeren, ook buiten de veilige muren van galerie en museum. Het resultaat zijn kunstwerken die soms vreemd aandoen in die vertrouwde omgeving, maar bij nader inzien gewoon uit delen ervan zijn opgetrokken.