Villa Empain

Deze informatie is niet meer actueel!
Het Solbosch was een deel van het Zoniënwoud. In 1906 zou de NV Compagnie de l'Exposition de Bruxelles, die de wereldtentoonstelling van 1910 beoogde, het landelijke karakter veranderen. De stad wou er een nieuwe, prestigieuze wijk, met een laan als ruggengraat. De komst van de ULB was de start voor de verkaveling. De Franklin Rooseveltlaan, 40 m breed en 2,65 km lang, werd de meest ...

Wanneer

  • 26 september ’20 (za)
    van 09.45 u tot 15.45 u

Prijs

€ 35,00 (Basistarief: 35,00 €; Standaardprijs: 35,00 €)

Waar

naam
OP LOCATIE
adres
/ /8700 Tielt

Contact

Telefoon
051 42 82 20
vorming@tielt.be
website
http://www.gildhof.be

Info

Het Solbosch was een deel van het Zoniënwoud. In 1906 zou de NV Compagnie de l’Exposition de Bruxelles, die de wereldtentoonstelling van 1910 beoogde, het landelijke karakter veranderen. De stad wou er een nieuwe, prestigieuze wijk, met een laan als ruggengraat. De komst van de ULB was de start voor de verkaveling. De Franklin Rooseveltlaan, 40 m breed en 2,65 km lang, werd de meest prestigieuze residentiële stek van Brussel. Het kruim van de Belgische architecten had er zijn artistieke speeltuin. We vinden er modernistische parels van Andrien Blomme, Josse Franssen, Stanislas Jasinski, Michel Polak en Henry Van de Velde.


 


De villa Empain is een schitterend staaltje. De Empains, ingenieurs, ondernemers en bankiers, behoorden tot de allerrijkste Belgen in de 20ste eeuw, betrokken bij de aanleg van de metro van Parijs en de wijk Heliopolis in Caïro. Toen Louis Empain het fortuin van zijn vader erfde liet hij het beheer van zijn deel van de ondernemingen hoofdzakelijk over aan professionelen. Met een vermogen van meer dan een miljard euro in huidige waarde, wou hij op zijn 23ste een optrekje dat bij zijn stand paste. Daarvoor nam hij architect Michel Polak onder de arm.


 


Later vond de kunstopleiding La Cambre er onderdak. Henry Van de Velde en zijn opvolger Herman Teirlinck richtten er een museum voor decoratieve kunsten in. Na opeising tijdens WO II betrok de Sovjet-Unie het gebouw als ambassade. Dat was niet naar de zin van Empain, die zich juridisch opnieuw tot eigenaar wurmde. Vanaf de jaren zeventig ging de villa over in diverse privéhanden. Sinds 2007 huist de stichting Boghossian er en wordt er gewerkt aan het herstel van gebouw en interieur. Deze art-decotempel bevat een badkamer in blauw mozaïek, een klein bureel en een ingenieuze verlichting. Het bouwplan is strak, in contrast met de luxueuze materialen: vele bonte marmersoorten zoals onyx, houtsoorten als palissander en mahonie en sierlijk smeedwerk.


 


‘s Ochtends verkennen we de Franklin Rooseveltlaan en zijn parels op straat. In de namiddag betreden we de tempel van Empain. We laten ons begeleiden door de deskundige gids van vzw Korei.

Bron: UiTinVlaanderen.be